Search

Łódź rybacka zatokowa (MECH-14)

:
CMM/BO/345/A-F
:
Łódź rybacka zatokowa (MECH-14)
:
Antoni Paczul
:
około 1950
:
środek transportu
:
technika, etnografia
wysokość:
0,740 m
szerokość:
2,130 m
długość:
5,520 m
:
Narodowe Muzeum Morskie w Gdańsku
:
Kultura+, MECH-14
:
łodzie
:
Rewa, Polska
:
drewno dębowe, metal
:
szkutnictwo, kowalstwo, powroźnictwo, żaglownictwo
:
Stępka wykonana z deski osłonięta od strony dna wąską listewką. Tworzy tzw. układ “T”. Dziobnica wygięta, tylnica prosta wzmocniona węzłówkami. Od wewnątrz łodzi dostawiony do dziobnicy charakterystyczny pachołek. Poszycie zakładkowe z sześciu pasów. Usztywnienie poprzeczne stanowi sześć wręgów łączonych z dennikami górnymi zamkami. Pomiędzy 2 i 3 wręgiem od dziobu znajduje się gniazdo masztowe, za trzecim wręgiem skrzynia z drewnianym mieczem. Na wysokości piątego pasa poszycia listwa mocowana do wręgów, na niej trzy ławki wzmocnione od góry węzłówkami. Reling szeroki z podwyższeniem w części środkowej wykonanym z listwy. W relingu para dulek z kołków i para otworów na dulki metalowe. W wyposażeniu: maszt, dwa wiosła i ster. Całość w naturalnym kolorze drewna.
:
BUDOWNICTWO OKRĘTOWE
:
Narodowe Muzeum Morskie w Gdańsku
:
Hel, Muzeum Rybołówstwa, ekspozycja



:

Typowa łódź rybacka stosowana na wodach Zatoki Puckiej. Zakupiona od Otylii Melzer - żony rybaka z Mechelinek. Pędnik stanowił żagiel rozprzowy. Na podstawie analiz zachowanych i eksploatowanych łodzi w latach 70 i 80 XX wieku, jako cechy charakterystyczne łodzi z Zatoki Puckiej wyszczególniono: a) stosunek długości do szerokości nie wynosi więcej niż trzy; b) długość łodzi w przedziale 3,90 m – 5,65 m, natomiast szerokość w przedziale 1,50 m – 2,28 m; c) przekroje poprzeczne: w śródokręcia w kształcie półkola, w części dziobowej i rufowej kształt ostrej litery „V”; d) płaskodenne; e) deskowata stępka o prawie stałej szerokości na całej jej długości; f) stewy w przekroju poprzecznym trapezowate; g) dziobnica wygięta i wyższa niż prosta tylnica – w efekcie niewielki wznios dziobowy; g) połączenia stew wzmocnione od wewnątrz złączami drewnianymi tzw. kolankami; h) budowane na zakładkę, o sześciu do dziewięciu pasach poszycia; i) mocnica na najwyższym pasie poszycia, najszersza w części środkowej, podparta na wręgach; i) wzdłużnik poniżej mocnicy od strony wewnętrznej kadłuba, nabity na wręgi; j) poprzeczne usztywnienie konstrukcji składa się z: czterech do siedmiu zestawów denników z wręgami oraz ław; k) najczęściej cztery ławy, trzy z nich powiązane z wręgami, druga ława zazwyczaj stanowi oparciem dla skrzyni mieczowej i masztu, natomiast trzecia ława zabudowana jest deskami do stępki, ostatnia przy tylnicy (dla sternika); l) pomiędzy ławami a mocnicą stosowane złącza drewniane tzw. kolanka; m) stosowanie dwóch rodzajów ożaglowania – lugrowego lub rozprzowego.


:

Klim R., Tradycyjne łodzie Zatoki Puckiej, „Ziemia”, 1984, s.294-299.




Add keywords:
Export to:
PDF XML