Search

Model wiciny – statku z Niemna

:
CMM/ŻŚ/803
:
Model wiciny – statku z Niemna
:
Jarosław Kosmalski
:
2010
:
model
:
technika
wysokość:
53.5 cm
szerokość:
30 cm
długość:
84 cm
skala:
1:50
:
Narodowe Muzeum Morskie w Gdańsku
:
wicina, Niemen
:
modele
:
Gdańsk, Polska
:
Gdańsk, Polska
:
drewno, włókno roslinne, włókno sztuczne, metal
:
modelarstwo
:
HISTORIA ŻEGLUGI ŚRÓDLĄDOWEJ
:
magazyn



:

Niemen, podobnie jak Wisła, już w średniowieczu był arterią, którą spławiano drewno i płody rolne. Miejscem ich przeznaczenia była Kłajpeda, Królewiec, a nawet Gdańsk. Towary transportowano tratwami oraz kilkoma typami statków: wicinami, strugami, bajdakami i kurakami. Największym statkiem używanym na Niemnie była wicina: dł. 53 m, szer. 5,3–8,1 m, wys. 1,92, ładowność do 250 t. Był to statek jednomasztowy, długi, niski. Poszycie montowane na styk. Wicina charakteryzowała się wygiętym dnem, wzniosem dziobowym, pochyloną rufą. W przedniej części kadłuba maszt, w centralnej luk ładowni przykryty spadzistym zadaszeniem. W części rufowej osadzone długie wiosło sterowe. W źródłach wicina pojawiła się w średniowieczu (1390 r.). Była ona odpowiednikiem wiślanej szkuty i berlinki. Pomiędzy wicinami i szkutami było szereg podobieństw: osprzęt, olinowanie, ożaglowanie, sposób budowy (wicina w XVII w. nie miała jeszcze najprawdopodobniej pokładu), słownictwo fachowe, uszczelnienie mchem. Pod koniec XVIII w. wiciny zwężono i podwyższono – podobnie jak szkuty. Być może wówczas wyposażono je w pokłady i przykrycia ładowni, o których informacje pojawiają się pod koniec XVIII w. Prezentowany model reprezentuje taką wicinę z późniejszego okresu. Na dziobie pod pokładem znajduje się magazynek lin i pomieszczenie dla załogi, w centralnej części jednostki ładownia przykryta dachem, na rufie – pomieszczenie mieszkalne szypra. Poszycie układane na styk, żagiel rejowy, rolę steru pełni długie wiosło.




Add keywords:
Export to:
PDF XML